cdn

Barchany, wełenki...

W 1860tym Levi Strauss juz lansował swoje drelichy jednak do Hell on Wheels jeszcze nie dotarły...

I rękawy Lily Bell

żródło:http://www.amctv.com/shows/hell-on-wheels

Mam taki ulubiony sklep w mieście Łodzi , w którym bywam po len jeśli nie chce mi się posuwać do Żyrardowa. Za każdym razem, niezmiennie , poruszają mnie tamtejsze dwie ekspedientki. Jedna, miła i ładna  , krojąc tkaninę mówi z entuzjazmem: len był już moczony, nie trzeba go prać przed szyciem. Druga pani, mniej sympatyczna i mniej ładna widzi moją  inteligencję w oczach lub chce popisać się zawodową terminologią albowiem w tych samych okolicznościach przyrody rzuca z satysfakcją : tkaninę poddano dekatyzacji!  Miła jest miła również dlatego, że stoi cichutko i się uśmiecha. Mniej miła jest mnie mila bo zawsze zajęta jest flirtowaniem na progu sklepu z panem parkingowym z sąsiedztwa i pogania słowami: coś jeszcze,  coś jeszcze, to wszystko?   Doczekaliśmy się tedy  czasów kiedy  zwykła dekatyzacja/ sanforyzacja   staje się dobrem luksusowym. Nie wiem dlaczego. Kupuję sukienkę za kolano a po praniu jest przed kolano.

Że producenci tkanin dla paru centymetrów na każdym metrze zapominają o stabilizacji  jakby nie była zwykłym elementem  procesu produkcyjnego  to jedno.  Drugim jest ignorowanie tego faktu  przez producentów ubrań  i zakładanie najwyraźniej,  że są one jednorazowe , do pierwszego prania. Iluż bowiem biega z zakupioną belką do usługodawcy  oferującego  dekatyzację  czy wrzuca obrębione overlockiem 10 metrowe kawałki  do pralki ( żeby nie było farfocli z prania- wyczytałam  na profesjonalnym forum). Co tam czteroprocentowy skurcz  . Tylko , że to nie zawsze są 4 %. Zrobiłam eksperyment. Wyprałam 150cm o szerokości 140 cm , po praniu zrobiło się 142x 132. Osiem cm w obie strony to raczej więcej niż 4%. Dokąd zmierzamy? Czemu zaniżamy standardy? Następnym  krokiem będzie kup i własnoręcznie zafarbuj na jaki ci się podoba  a za paręnaście lat do sklepu z tkaninami pójdziemy po woreczek siemienia. Weź se i zasiej, utkaj, rozłóż na łące, cztery miesiące polewaj wodą aż się wybieli , wtedy uszyj.   

Na koniec jeszcze parę koszul. Tym razem z Deadwood. Niestety fot Setha Bullocka  nie znalazłam, same w garniakach….. a ma taką jedną  ładną,  zapinaną na plecach……………

źródło: www.hbo.com/deadwood/

Fajny film wczoraj widziałem. Momenty były?  Na propozycję oglądania Chin w 1962 roku zareagowałam odruchem wymiotnym. Po pierwsze tamten okres to dla mnie "Miasteczko Hibiskus," mundurki mao i wszystkie szmaty w brudnym blue. Po drugie po 5 latach w czebolu same żółte maski bez mięśni mimicznych to naprawdę zbyt wiele.  Masochistycznie spróbowałam.Tony Chiu Wai uroczy jak zawsze u Kar Wai Wonga a główna bohaterka   nosi przepiękne kiecki bowiem rzecz nie dzieje się w Pekinie a w  Hong Kongu  http://www.filmweb.pl/film/Spragnieni+miłości-2000-1508 kapitalistycznej enklawie, gdzie chińska sukienka /quipao/ cheongsam ( jak kto woli) przeszła w 1960 roku ostateczne przeobrażenie ( rozpoczęte w 1920-stym) i z wora mającego ukrywać wiek kobiety

stała się zgrabnym cackiem.   

Cała transformacja quipao tutaj:   http://hk.history.museum/en/ex_special_qp_mar10.php

"To niespokojna chwila.

Trzymała głowę opuszczoną........"

Niestety , są teraz ubierane ewentualnie w halloween .

Numer jeden , koszula Pana Darcy'ego z kąpieli w jeziorze

w scenie zaliczonej do najbardziej niezapomnianych w historii brytyjskiej TV

http://www.youtube.com/watch?v=hasKmDr1yrA

nie wiem tylko przed czy po tym, jak Bridget Jones zrobiła wywiad z Colinem Firthem. Koszulę  tę powtórzono  potem w jednej z kinowych wersji "Dumy i uprzedzenia"  z nowszymi ciachami w rolach głównych.

Mój numer dwa, koszule Henryka VIII i jego kumpli w serialu The Tudors.

Numer trzy, koszula Tildy w Orlandzie, ale nie mam fotki.

źródło:www.sho.com, www.themoviedb.org

Nasze łączniczki na zlot AK zakładają gustowne mundurki.

Tutaj zachwyca mnie dobór deseni i faktur. Prawdziwy majstersztyk.

fot. Hиколай Павлов , źródło : http://www.thebestofrussia.ru/winners/2010

Bardzo przepraszam tych wszystkich, dla których sprawa jest oczywista. Jest  jednak sporo osób tej subtelnej różnicy nie wychwytujących i nie bojących się zapytać. Spróbuję zatem opowiedzieć.     

Tkanina to taka szmatka, w której pod kątem prostym pokrzyżowano  nitki poziome z pionowymi.   Jedne to  osnowa a drugie to wątek. Na obrazku mamy najprostszy ze splotów – płócienny, czyli jedna kładzie się na drugą. Nitki te można przeplatać w różnych konfiguracjach i wtedy mamy splot atłasowy , skośny i inne takie.

tkanina                                                                                       dzianina

Tkanina, jeśli nie zawiera specjalnych domieszek( dodatek popularnie zwany lycrą na przykład) to  nie rozciąga się  w pionie ani w  poziomie.

 Dzianina dla odmiany  jest to szmatka zrobiona z oczek. W najprostszym przypadku po jednej stronie samych lewych a po drugiej samych prawych. Nitki tworzące oczka , poza tym , że czasem lecą, są poprzeplatane we wszystkich kierunkach  i dają dzianinie możliwość rozciągania się , z której korzysta. Oczka poziomo to rządek  oczka pionowo to kolumienki. Albo odwrotnie. Nigdy nie pamiętam. Jak w matematyce. Co jest rzędem a co szeregiem liczb? Za każdym razem mam dylemat.

Dzianina zatem jest jaka? Elastyczna.  Dobra na swetry, skarpety , bieliznę. Inne ciuchy dzianinowe  zarezerwowałabym jednak tylko dla dzieci i  młodzieży oraz do sprzątania domu. Czemu? Cienki trykot  uwypukli, żeby nie powiedzieć wyolbrzymi , każdy mankament . Biust, który wykarmił parę piskląt, każde 5 gramów tłuszczyku na oponce…i  zepsuje cały efekt uzyskany dobrze skrojonymi spodniami i żakietem jak u Pani w czerwonym, dwie notki niżej. A wystarczyło dorzucić jedwabny topik.   

 Dla tych jednak, którzy nie potrafią się powstrzymać przed kupieniem kolejnego T-shirta mam radę. Klasę producenta poznaje się po pionach oczek. Jeśli nie chcesz by po 1 praniu boczne szwy wykręciły się w spiralę DNA , rozłóż koszulkę, wypatrz sobie jakieś oczko poniżej dekoltu i powiedź wzrokiem w dół po kolumience oczek. Jeśli jest to piękny pion – kupuj. Jeśli zjeżdża na któraś stronę – po praniu wszystko na tę sronę się rozjedzie.  Każdy wyrób dzianinowy powinien być krojony i szyty z zachowaniem pionów. Niestety, by wcisnąć więcej elementów i mieć mniejsze straty dzianiny na metrze , szablony układa się pod różnymi kątami bo klient frajer i tak  nie zauważy do 1 prania.     Proceder jest tak powszechny, że gdy po praniu szwy naszych  koszulek skręcają się w DNA, a dolna krawędź po jednej stronie wydłuża się kilka centymetrów , traktujemy to jako oczywistą oczywistość.

Pamiętajcie,dzianina zawsze będzie chciała odzyskać pion a najłatwiej jest jej to zrobić na mokro. Nie kupujcie takiego shitu. Shirtu. T-shirta.

Na koniec dwa moje ulubione obrazki o zbliżonej tematyce. Ta Indianka Navajo sfotografowana przez Edwarda Curtisa w 1907 roku coś tka,piony, poziomy , możemy to uznać za tkaninę.

źródło:www.edwardscurtis.com

A ten obrazek mnie kompletnie powala. To "Matka Boska robiąca na drutach koszulę" z końca XIV wieku Mistrza Bertrama (z nadstawy ołtarzowej z Buxtehuder , Hamburg, Kunsthalle)

źródło:"Historia Ubioru" Fransois  Boucher

i to na pięciu drutach.

Czy funkcjonuje jeszcze  instytucja krawcowej? Obejrzałam  po raz setny „Lekarstwo na miłość” z Kaliną Jędrusik i Krystyną Sienkiewicz i znów zadumałam nad wciąż widocznym w filmach z lat sześćdziesiątych  starannym  krawiectwem  miarowym. Pani Kalina, mimo wydatnego biustu, obfitych bioder i mocnego wcięcia w talii, nosi tam idealnie skrojone sukienki , boskie w swojej prostocie. Tak ubierały się nasze babcie i ciotki. Czy znalazłyby dla siebie tak dopasowane ubrania  na którymkolwiek z pięter galerii handlowej? Moda się zmienia , nasze sylwetki nie. Mając podobny wzrost i wagę do koleżanki lub sąsiadki  różnimy się jednak  pochyłością ramion, obwodem biustu, głębokością wcięcia  talii , długością rąk i nóg , nie wspominając o kilkunastu innych zawodowych określeniach  typu:  długość łuku piersiowego , wypukłość mięśni ramion, figurze pochyłej , normalnej  czy sprężystej. Manekiny krawieckie zaprojektowane dla haute couture przez Stockmana weszły w użycie pod koniec XIX w. i w wieku XX stały się niezbędnym elementem masowej produkcji. Podporządkowanie ludzkich sylwetek kilku rozmiarom manekinów jest bolesnym dowodem całkowitego lekceważenia odrębności ciała każdego z nas.  Czasem sytuację ratują rozciągliwe tworzywa – dodatek lycry lub dzianinowy splot zatuszuje to czy tamto ,  ale nie potrzeba najmniejszych wad budowy i postawy by kupowane przez nas  w sklepie ciuchy  marszczyły się pod pachami i na pupie. Pogodziliśmy się z tym. Uważamy poziome zmarszczki rozchodzące się poniżej rozporka spodni za konieczny element ich formy, choć dobry krawiec potrafi uszyć je bez tej dekoracji lekko pogłębiając lub spłycając podkrój nogawki . Zmierzch krawiectwa miarowego to z pewnością znak czasów i niezbędny element przemian przemysłu odzieżowego. Stan, z którym trzeba się pogodzić. Pośpiech, bogaty wybór, taniość chińszczyzny , snobizm marek, nazwiska projektantów  rekompensują niedoskonałość przylegania wybranego stroju. Radość przymierzenia dwudziestu sukienek zanim wybierze się najodpowiedniejszy fason przymyka oczy na odstający wybrance dekolt. Wbijamy się w uśredniony mundurek , od skrojonej na własną miarę sukienki, w dodatku nie do zobaczenia na koleżance , wolimy pomarszczony pod pachami i na pupie kostium z metką made in France , nawet jeśli to made in France prosto z Pekinu. Czy to się kiedyś zmieni? W naszej dzielnicy coraz częściej natykam się na szyldy : przeróbki krawieckie. Może właśnie one staną się  kiedyś lekarstwem? Oprócz wymiany zepsutych suwaków i skracania nogawek , krawcowe przyszłości oferować będą zmianę podkroju pachy i nogawki, parę dodatkowych zaszewek dla podkreślenia talii, skrócenie stanu, wszycie potników ( takich zapomnianych już a skutecznych sposobów na uniknięcie  mokrych  plam  pod pachami) i  sukienka prosto od Prady będzie leżała idealnie jak uszyta przez Miu Miu na miarę tylko dla nas?

z zasobów Petersburga  (Российского этнографического музея)

rosyjska obwod tuluski

huculska

huculska rękaw

ukraińska rękaw

mołdawska 

i trochę polskich  z przepastnych zbiorów etnomuzeum w Wawie

Skoro tak myślisz to znaczy, ze dobrze ściemnia.  Jeśli będzie za dobrze wyglądał może zacząć podobać się innym. A tego nie chcemy. Czysty, schludny i szarobury, jak tysiące mu podobnych zmierzających co rano do fabryki – oto bezpieczne rozwiązanie. Pomagają w tym męskie fobie , to jest pedziowate a tamto  metroseksualne.                                                                                                   Pozostaje  zrekompensować  to sobie jakąś wypasioną bryką.